Współuzależnienie emocjonalne — gdy Twój nastrój zależy od cudzego
Termin „współuzależnienie” kojarzy się głównie z rodzinami osób uzależnionych od substancji, ale wzorzec ten pojawia się też w związkach bez nałogu — wszędzie tam, gdzie własne samopoczucie staje się całkowicie zależne od stanu drugiej osoby.
Jak wygląda współuzależnienie emocjonalne
- Twój nastrój w ciągu dnia zależy głównie od tego, w jakim humorze jest partner/partnerka
- Trudno Ci podejmować decyzje bez sprawdzenia, czy druga osoba się zgodzi
- Bierzesz odpowiedzialność za cudze emocje jako swoje zadanie do „naprawienia"
- Zaniedbujesz własne potrzeby, żeby uniknąć konfliktu lub rozczarowania partnera
- Poczucie własnej wartości rośnie i spada razem z aprobatą drugiej osoby
Skąd się bierze
Wzorzec ten często ma korzenie we wczesnych relacjach, w których miłość lub bezpieczeństwo były warunkowe — dziecko uczyło się, że jego wartość zależy od tego, jak dobrze zaspokaja potrzeby innych. W dorosłości ten sam wzorzec przenosi się na związek partnerski.
Troska o partnera i empatia to nie to samo, co współuzależnienie. Różnica leży w tym, czy Twoje samopoczucie jest tylko powiązane z relacją, czy całkowicie od niej zależne — bez własnej, niezależnej podstawy.
Co pomaga to zmienić
Praca terapeutyczna (indywidualna, czasem w nurcie związanym z terapią schematów) pomaga oddzielić własne emocje od cudzych. Pomocne bywa też świadome budowanie obszarów życia niezależnych od relacji — pasje, przyjaźnie, cele własne — które dają poczucie wartości niezwiązane wyłącznie z aprobatą partnera.